Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

Στ΄ Άϊ Λιά το πανηγύρι...


Εκκλησιδάκι μια σταλιά, κολλημένο σαν λευκή κουκίδα
κατάκορφα στον μεγάλο βράχο

Εγώ τόχα πει από τότε που πήαμε για πρωτομαγιά στο εκκλησιδάκι τ΄άϊ Λιά. Ο δρόμος που έγινε από την μια χάλασε το αρχαίο μονοπάτι, αλλά από την άλλη θα "στρώσει δρόμο" για πανηγυριώτες και πανηγυρίζοντες.
Το πανηγύρι έγινε Σάββατο μια και οι παπάδες έχουν μεγάλες δουλειές με τους Kυριακάτικους πιστούς και δεν ρέονται την βουνίσια βόλτα..


Οι Τουμπάκηδες λοιπόν έδωσαν ρέστα! Επί ενα μήνα κατά πως έμαθα, ο νεότερος ο Γιάννης μαστόρευε κατάκορφα να στήσει μια πέργκολα για να σκιάσει το τραπέζι και δίπλα ένα ξύλινο κελί, μια παράγκα που θα στεγάσει τα μαγεριά, τα τεράστια τσουκάλια και τα φαγιά.. Τά' στησε όμως υπολογίζοντας και τον αγέρα που εκεί πάνω δεν αστειεύεται! Έχωσε τεράστιες ξύλινες κολώνες μέσ΄τη γη, σαν αυτές της δεη... Βίδωσε εκατοντάδες βίδες και κάρφωσε άλλα τόσα καρφιά και έκανε μια κατασκευή που μάλλον θα την βρούν οι αρχαιολόγοι της επόμενης χιλιετίας και θα απορούν με την ανθρώπινη μανία να χτίζει στις κορφές των βουνών, μόνο που αυτό το "κτίσμα" θάπρεπε νάναι "δείγμα" για τους άλλους καταληψίες των βραχόκορφων του νησιού....


Ο δρόμος ανεβαίνει στριφογυρίζοντας και σταματάει ακριβώς κάτω από το εκκλησιδάκι του Αγίου, σε μια καλοσχηματισμένη φυσική πλατεία, ένα ίσιωμα που απλώνεται εκεί πάνω, κάτω απ' τον βράχο σαν φυσικό πάρκιν! Και δίπλα, ακριβώς δίπλα στα βράχια που τελειώνει το ίσιωμα και αρχίζει ο μεγάλος κατήφορος, ήταν στημένη η πέργκολα, το τραπέζει και οι πανηγυριώτες..

Ο Άϊ Λιάς είχε κάνει συμφωνία με τον Αίολο και το Σάββατο το πρωί το ελαφροβόρι μας δρόσιζε όσο ακριβώς χρειαζόταν.. Ούτε λίγο να ζεσταινόμαστε, ούτε παραπάνω να μπουρδεκλώνει και να "ταξιδεύει" τα πλαστικά πιάτα και τα ποτήρια στην από κάτου άβυσο!
Κάτσαμε από το πρωί, μετά την λειτουργιά και πιάσαμε το γαζί με ζουμί, βραστά, συκωτάκια ψιλοκομμένα, πανηγυροκιοφτέδες, σαλάτες και γιαχνιά, συνοδευόμενα - έτσι δεν το λένε οι γκουρμέδες; - από χωριανό κρασί δυο χρονώ, λιάκι πισωγυρισμένο αλλά καλό για την περίσταση...



Ο Λευτέρης φυσούσε την τσαμπούνα, εναλάξ με νεαρούς τσαμπουνιέρηδες που "εισάγουν" νέες πρωτάκουστες τεχνικές στην πανηγυριώτικη ακουστική... Κοντά στο μεσημέρι κατέφθασε και η οικογενειακή κομπανία των δυό Γρύμπληδων με το ακορντεόν και το σαντούρι και η κορφή τρανταζότανε από τα συνοδευτικά παλαμάκια των ενθουσιασμένων.. Η αίσθηση οτι ξεφαντώνουμε στη κορφή με θέα ΟΛΟ το Αιγαίο μας μεθούσε...



Η επιστροφή το απόγευμα ήταν πιο εύκολη, και λόγω κατήφορου, αλλά και λόγω της παρατεταμένης οινοποσίας και φαγοποσίας, η "ανάγκη" ήταν πιεστική!!!


Ο Αβλέμονας ήσυχος ατένιζε την Τήνο και μου θύμισε μια κουβέντα φίλου από τα παλιά: "Τι μέρη έχετε ρε σεις εκεί στη Μύκονο, αβγολέμονας, (αβλέμονας), μάου-μάου....(η Μαού)" ......
Στην επόμενη στροφή πριν την "πολιτισμένη" περιοχή, τα γρήγορα σκάφη έκαναν επίδειξη στον κόρφο του Άϊ-Σώστη...

5 σχόλια:

İlhami Uyar είπε...

very nice photos and activities,

markos aliprantis είπε...

Και του χρόνου νά είσαι καλά.Δεν ξέρεις πόσο φχαριστήθηκα που είδα πιτσιρικάδες να παίζουν τσαμπούνα!!!

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης είπε...

Χρόνια Πολλά,και του χρόνου με υγεία.

Pagonelos είπε...

Καπετανιο ειμαι στο νησι σου για δουλεια και θα ειμαι μεχρι τα τελή του αλλουνου.
Κανενα πανηγυρι εχει ξανα?
15αυγουστο ειναι στην Ανω Μερα αν δεν κανω λαθος.
Εχει κανενα αλλο?

Τα μελισσια σου που τα χεις???
Καπου μακρια απο τους πολλους βαρβαρους ελπιζω.
Να εισαι καλα.

zepos είπε...

Για και χαρά Pagonelo
Τα λίγα μελίσσια μου τάχω στο χωριό μου. Δεν μετακινώ ποουθενά μια και οι νομές εδώ είναι λίγες και οι κλέφτες πολλοί!

Πανηγύρια έχει σχεδόν οσοι οι άγιοι και οι αγίες του ημερολογίου! Όλες οι εκκλησιές που βλέπεις τριγύρω, κάνουν πανηγύρι μικρό ή μεγάλο. Εγώ πάου μόνο σε παναγύρια λιάκι περίεργα, όπως αυτό της Δήλου, του Άϊ-λιά κλπ. Και γι'αυτό τα βάνω εδώ να τα θυμώμαστε..