Κυριακή, 19 Απριλίου 2009

Μετανάστες!


Καθώς πάενα στο μελισσότοπο, ένα βουϊτό με έκοψε..
Το σμάρι περνούσε πάνω απ'τη κεφαλή μου σαν να με κορόϊδευε..
Το ξάνοια έκπληκτος και ζοχάδας..
Ενόμιζα οτι όλα τ'αχα τακτοποιήσει σωστά στις κυψέλες και φέτος (μια που έχω λίγο παραπανήσιο χρόνο) δεν θα μου΄φευγε σμάρι..
Ως φαίνεται τα μελισσάκια δεν με συμμερίζονταν και αποφάσισαν να μεταναστεύουν.. Και εκεί που το ξάνοια καθώς απομακρύνονταν προς τον κατήφορο στο λαγκάδι, ξαφνικά έκανε μια αριστερή (.. πάντα!..) στροφή και άρχισε να ανηφορίζει πάλι σε πυκνό σχήμα.. Να μην τα πολυλέω.. έπεσε με ορμή σ'ένα κυπαρισάκι μέσα στο χωράφι και λίγο πιο κάτω από τον μελισσότοπο.. Η "μπάλα" έσπασε και το σμήνος άρχισε να στριφογυρίζει το δεντράκι με δυνατό βουϊτό..

Ήταν η πρώτη φορά που είδα σμάρι να "πιάνει" τόπο.. Ως οτου να κατέβω σπίτι να πάρω τη μηχανή και να γυρίσω, είχαν κάνει το τσαμπί. Αλλά τα πούστικα πήγαν κι' έπιασαν στα ψηλά κλαδιά.. Τώρα!


Και μια κοντινή


Κουβάλησα μια κυψέλη με φρέσκα κεριά, την ακούμπισα εκεί κοντά, της έβαλα μέσα και λίγα λεμονόφυλλα που όπως με δασκάλεψαν των αρέσει η οσμή και έκατσα λίγο εκεί κοντά με την ελπίδα να πάνε μέσα μερικές και να τον αρέσει το νέο σπίτι... μήπως και αποφύγω να κάνω τον Ταρζάν στα γεράματα.. Τα μελλισάκια πήγαν, είδαν και απήλθαν που λένε οι γραμματικοί.. Έτσι λοιπόν κατάστρωσα το σχέδιο δράσης.


Το κυπαρισσάκι είναι στην άκρη ενός πολύ μικρού λαγκαδιού που ακόμη τρέχει το νερουλάκι. Από κάτου είναι κατήφορος. Κουβάλησα μια μικρή σκάλα, προσπάθησα να τη στήσω στα ίσια μέσα στο λαγκαδάκι.. Δύσκολο πράμα βέβαια..Την έστησα όμως όπως-όπως και αφού ντύθηκα, ανέβηκα πάνω με το άδειο κουτί που θα έριχνα το σμάρι.. Ανέβηκα - ανέβηκα άλλο λίγο και η σκάλα άρχισε να κουνιέται σαν σε σεισμό ιταλιάνικο.. Είπα μέσα μου.. οι άντρες δεν φοβόνται, και ανέβηκα κι'άλλο ένα σκαλί...

Σήκωσα με κόπο το κουτί να πάει σχεδόν κάτω απ'το κλαδί και πάνω που ήμουν έτοιμος, η σκάλα άρχισε να γέρνει αριστερά! Άρπαξα τη βάση του κλαδιού που ήταν το σμάρι για να στηριχτώ πιο πολύ, έβαλα μια φωνή και απογειώθηκα...Ε λοιπόν δεν θα το πιστέψετε, αν και Πασχαλιάτικα όλο και για κάποιο θάμα θα έχετε ακούσει.. Ενώ εγώ ακολούθησα την σκάλα στην γλιστερή κατηφόρα μεσ'τα νερά, το κουτί έμπλεξε στα πιο κάτω γερά κλαδιά του κυπαρισιού κι'έστεξε εκεί γερμένο .. πάλι αριστερά! Αφού συνήλθα απ'τη τρομάρα και είδα οτι ήμουν γερός με ένα μικρό "κουτσούρεμα" στην αριστερή μου ωμοπλάτη.. κοίταξα ψηλά να δώ το σμάρι.. Πουθενά! Πληθυσμός στριφογύριζε με μανία εκεί γύρω αλλά το τσαμπί είχε σπάσει.. Άρχισαν να μαζεύονται σε μικρά κομουλάκια εκεί γύρω και αποφάσισα ν'ανέβω ξανά τον ... γολγοθά!

Έβαλα τη σκάλα πάλι, πήρα το καπνιστήρι κι'ανέβηκα. Και ω του θαύματος, μια συμπαγής μάζα είχε πέσει μεσα στο κουτί.. Ρε αν δεν είναι αυτό θάμα, τότε πιο είναι; Η απόσταση που "βούτηξε" το σμάρι ήταν περίπου 2 μέτρα και πέτυχε το γερμένο κουτί.. Σημάδι όμως! Να μην τα πολυλέω.. κατέβασα τη κυψέλη, της έβαλα μέσα 5-6 πλαίσια με κεριά, την έκλεισα και την ακούμπισα κάτω απ'το δέντρο.. Το βραδάκι ήταν όλα τα κορίτσια μέσα, νωρίς-νωρίς!


Η πλάκα είναι οπως προσπαθούσα να στήσω τη σκάλα, είδα στη πυκνή βάση του δέντρου, παλιές κερύθρες από άγριο που έζησε εκεί για λίγο ως φαίνεται και είχε άδοξο τέλος..

11 σχόλια:

Κώστας Ελευθεριου είπε...

Αληθινή περιπέτεια με καλό τέλος για όλους.
Χριστός Ανέστη κυρ Ζέπο.

manos είπε...

Ωραια αφηγηση .ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

markos aliprantis είπε...

Μπράβο Γιώργο το έσωσες το σμάρι(σώθηκες και εσύ).Θέλει προσοχή στην ηλικία μας.Δεν πήρες τηλ θα σου έλεγα έναν πολύ απλό τρόπο χωρίς να κάνεις τον "Ταρζάν"αλλά τέλος καλό όλα καλά.Η φετινή χρονιά είναι περίεργη.Εγώ έκοψα παραφιάδες ωραίες τους έβαλα μάνα στο κλουβί και μόλις την έβγαλαν πήρανε δρόμο με 3 φούχτες μέλισσες και τα κυνηγούσα όχι τίποτε άλλο αλλά είναι μάνες από "σόϊ".

nikos είπε...

Φοβερή ιστορία και ειπομένη εξαιρετικά.
μου θύμισε της περιπέτειες του μεγάλου εξαιρευνιτή Μαϊκ Χιτζ
που δημοσίευε παλιά το πομάντζο.
να είσαι καλά.

zepos είπε...

Αναστήσαμε φιλαράκια όλοι καλά;
Εγώ περιδρόμιασα παρ'όλο που έλεγα φέτος να κάνω κράτει.. από χρόνου Πάσχα και βλέπομε!

Τι "κόλπα" ρε συ Μάρκο..
Εγώ τ'αγαπώ τα μελισσάκια αλλά μερικές φορές μου τη σπάνε πολύ..
Εχθές άνοιξα και τα 7 κουτιά που έχω. Όλα καλά, πολύς χώρος με άκτιστα κεριά και όλα έχουν όροφο..
Βασσιλοκέλι αφεσμού δεν είδα, δεν είμαι βέβαια και πολύ υπομονετικός να τα κοιτάω μια ώρα το καθένα!
Ε λοιπόν .. τώρα μόλις έφυγε άλλο ένα σμάρι μεγάλο και πήγε στο ίδιο δέντρο και μάλιστα - λες για να μου κάνουν πλάκα - έπιασε στο ίδιο κολόκλαδο..
Δεν πάνε στα τσακίδια που θα σκαρφαλώνω πάλι..
Έχω πιο "καλή" και πολύ δουλειά στ'αμπέλι το οποίο μένει... στη θέση του!

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης είπε...

Τέλος καλό όλα καλά.
Χριστός Ανέστη
Χρόνια Πολλά.

glam είπε...

Δεν πειράζει να φεύγει και από κανένα πότε - πότε, ίσως "πέσει" πάνω σε κάποιον και του ανάψει την φλόγα της μελισσοκομίας.....
Έτυχε και σε μένα κάποτε...
Ας είναι "καλότυχο".

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

Για την ονομαστική σου εορτή Χρονια Πολλά Πολύχρονος και ότι επιθυμείς!

zepos είπε...

Φχαριστώ Θοδώση..
Και ανταποδίδω για σας εκεί σε όλη τη φαμίλια...

Γιώργος είπε...

Γιώργο το Σάββατο έχουμε σεμινάριο αμπελουργίας στον ΕΡΟΣ. Πάρε τηλ. να τα πούμε.

zepos είπε...

Γιώργο να με συγχωρείς, αλλά δεν άνοιξα αυτό το παλιό σχετικά ποστ καθόλου και δεν είδα το μήνυμά σου για το σεμινάριο..
Το έμαθα χθες από το μπλοκ του Δημήτρη (είχε ήδη γίνει η πρακτική) και ειλικρινά τα πήρα γερά γιατι δεν θέλω να χάνω έτσι "άδοξα" τα σεμινάρια.. Από τα νεύρα μου δεν ήλθα και την Κυριακή που κάτι σχετικό λέει ο Δημήτρης..

ΟΜΩΣ! Εσύ έχεις το προσωπικό μου e-mail και ΕΠΡΕΠΕ να με ειδοποιήσεις..

Τέλος πάντων κακίες δεν κρατάω, και για πληροφόρησή σου υπάρχει εδώ και λίγες μέρες μια σελίδα που έστησα για το αμπέλι και το κρασί με χώρο συζητήσεων όπου μπορείς να να μας ειδοποιείς στο μέλλον..
http://www.wineandgrapes.gr