Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2007

Μια πρόσκαιρη.. ενοικίαση!

Τα χτισμένα κεριά στο καπάκι

Είχα διαβάσει τι έλεγε ο Μάρκος ο Παριανός για το "μύρισμα". Είναι μια συνταγή για να προσελκύσουμε ανιχνεύτριες μέλισσες που ψάχνουν κατάλληλο τόπο για νέα κατοικιά..Βάζεις λέει σε μια άδεια κυψέλη πλαίσια με παλιά μαύρη κηρήθρα, λειώνεις μαύρο παλιό κερί σε κατσαρολάκι, προσθέτουμε λίγα άνθη πορτοκαλιάς (αν υπάρχουν λόγω εποχής) και τέλος το ραντίζουμε με εσάνς μελισσόχορτου. Αυτή η τελευταία υπάρχει λέει στα καταστήματα που πουλάνε μελισσοκομικά είδη.. Καλή οργάνωση έ; Το μίγμα ζεστό-ζεστό το αλοίβουμε στην πρόσοψη της κυψέλης και λίγο μέσα στα τοιχώματα... Η "παγίδα" είναι έτοιμη τότε.. Οι μέλισσες θα μυρίσουν το κοκτέϊλ, θα μπουν μέσα για επιθεώρηση και μετά θα τρέξουν πίσω στη μαμα-κυψέλη να μεταφέρουν τα νέα...

Αυτά τα είπαμε τον Απρίλη γιατί τότε περίπου αρχίζει η εποχή που τις πιάνει το σύνδρομο του αφεσμού.. Εγώ από τότε είχα εγκαταστήσει μια παρόμοια "παγίδα" λίγα μέτρα μακρύτερα από τα λίγα μελισσάκια μου. Κάθε μέρα πήγαινα εκεί να δώ αν είχαμε "πιάσει ψάρια", αλλά τίποτα. Η είσοδος της κυψέλης παρέμενε ήσυχη. Δεν είδα ούτε μία μέλισσα να κάνει βόλτες εκεί γύρω.. Το περίεργο είναι οτι λίγο πιο πέρα, σε ένα κλαδί του μεγάλου ευκάλυπτου, έπιασε ένα σμάρι μικρό το οποίο φυσικά συνελήφθη άμεσα και τώρα είναι σε μια καινούργια κυψέλη και προσπαθεί να μεγαλώσει.. Και λέω περίεργο γιατί δεν έπιασε στην κυψέλη-παγίδα αν και πέρασε πολύ κοντά της.

Τέλος πάντων οι βδομάδες πέρασαν και αφού αποφάσισα οτι η περίοδος των αφεσμών πέρασε, πήρα την κυψέλη-παγίδα και την καθάρισα. Δηλαδή πέταξα το παλιό μαύρο κερί από τα δύο πλαίσια που είχα μέσα, την έπλυνα λίγο με καθαρό νερό και την άφησα έξω από το μικρό πέτρινο κελί που έχω για τα εργαλεία της μελισσοκομικής. Υπολόγιζα να την περάσω ένα χέρι χρώμα πρώτα, πριν την βάλω μέσα στην αποθήκη που να σημειώσω βρίσκεται μόνο λίγα μέτρα μακριά από τις κυψέλες μου..
Αυτό έγινε πρίν από 15 περίπου μέρες, στο τέλος του Μάη..

Την Παρασκευή που μας πέρασε, ανέβηκα στα μελισσάκια απόγευμα. Καθώς πλησίαζα την αποθήκη, τελείως ξαφνικά αισθάνθηκα ένα μελισσοτσίμπημα στην πλάτη μου, χαμηλά κοντά στη μέση και πάνω από το λεπτό πλουζάκι. Εβρισα δυνατά και τίναξα την βρώμα που μου επιτέθηκε τελείως αναίτια! Η άδικη επίθεση με κάνει ..ταύρο!!
Όπως έβριζα και κοίταζα γύρω, είδα μέλισσες να μπαινοβγαίνουν στην κυψέλη που είχα παρατήσει κοντά στην πόρτα του κελιού! Ήταν φανερό πλέον οτι κάποιος αφεσμός είχε μπεί μέσα. Χάρηκα βέβαια και ξέχασα γρήγορα το τσίμπημα! Κοίτα να δείς περίεργα πράματα σκέφτηκα. Τόσες μέρες τους είχα τα μυρωδικά και την περιφρόνησαν και τώρα που την έπλυνα μπήκαν μέσα! Και μάλιστα τέτοια εποχή που υπολόγιζα οτι δεν είναι κατάλληλη για σμάρια..

Τα κομμένα κεριά του καπακιού

Κατέβηκα στο σπίτι και πήρα την μηχανή για καμιά φωτο και μετά πήρα γρήγορα τα σύνεργα από το κελί, άναψα το καπνιστήρι μου, ντύθηκα καλά και άνοιξα το καπάκι της να δώ τι πληθυσμό είχα πιάσει. Όπως είπα η κυψέλη ήταν άδεια. Δεν είχε μέσα κανένα πλαίσιο, οπότε τα προκομένα μελισσάκια είχαν χτίσει στο καπάκι τρία μικρά κεριά. Εκοψα τα κεριά από το καπάκι και τους έβαλα 4 πλαίσια με φρέσκο κερί να έχουν να χτίζουν νέα κελιά. Ο πληθυσμός τους δεν μου φάνηκε πάνω από 2 πλαίσια και τους έβαλα μέσα και ένα κεσεδάκι με σιρόπι να έχουν τα φουκαριάρικα τα μεταναστάκια φαγητό τις πρώτες μέρες της εγκατάστασης. Μετακίνησα λίγα μέτρα την κυψέλη προς το μελισσοκομείο και έφυγα τραγουδώντας!

Το κεσεδάκι σιροπιού και τα φρέσκα κεριά


Εχθές, πήγα λίγο αργά το απόγευμα να δώ τι κάνει η νέα αποικία.
Είχαμε και τα κυριακομεσημεριανά ούζα στο γιαλό, είχαμε και το μπάσκετ αργότερα, το χαρήκαμε βέβαια αλλά αργήσαμε γμτ του! Σχεδόν νύχτα το θυμήθηκα.
Το νέο μελισσάκι δυστυχώς είχε φύγει!
Η κυψέλη τελείως άδεια με πολύ μικρή αρχή χτισίματος στα πλαίσια!
Τους την χάλασα που έκοψα τα κεριά από το καπάκι;
Που το μετακίνησα λίγα μέτρα πιο μακριά από την πόρτα του κελιού;
Τι δεν τους άρεσε δεν μπορώ να βρώ οσο και αν προσπαθώ.
Ας είναι! Τους εύχομαι καλή τύχη εκεί που πήγαν. Μπορεί να είναι και καλύτερα. Ποτέ δεν θα μάθω!!

7 σχόλια:

Νίκος είπε...

Λένε πως ο Διογένης είχε ένα δούλο πού λιποτάχτησε «όπως καλιώρα μας το γονίδι σου» και όταν του ζήτησαν να τον κυνηγήσει , αυτός τους απάντησε πως πιο πολύ ανάγκη τον είχε ο δούλος, απ’ότι αυτός το δούλο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και δω.

Axtapos είπε...

Αντε βρες το Νίκο να του τα πεις αυτά, το αναμικιώρικο!

chaniabee !!!! είπε...

περαστικος ηταν ! τον φιλεψες οτι ειχες, ξαποστασε για λιγο και ξανα προς τον δρομο του τραβηξε !!!! ωρα του καλη!!!

Axtapos είπε...

Εντάξει ρε Παντελή, δεν είναι και για να σκάσω, αλλά γιατί;

BeeHappy είπε...

O συνδυασμός των ενεργειών σου είχε αποτέλεσμα την εγκατάλειψη. Τέτοια εποχή δεν δίνουμε άχτιστα φύλλα, άσχετα με το σιρόπι που θα προσφέρουμε. Λάθος μεγάλο η μετακίνηση. Το αφήνεις στη θέση του, κόβεις τα ελεύθερα κεριά και δίνεις πλαίσιο χτισμένο τουλάχιστον με μέλια και λίγη γύρη, το καλύτερο είναι με ανοιχτόγόνο. Δεν πρόκειται να το εγκαταλείψει ποτέ!
Το μετακινείς μετά από λίγες μέρες μακρυά, και μετά το γυρνάς εκεί που θέλεις.
Μάλλον πρόκειται για αφεσμό λόγω κάποιας αντικατάστασης και όχι σμηνουργίας.

Axtapos είπε...

Χτισμένες κηρήθρες δεν έχω άλλες..Εχω μόνο λίγες κυψέλες, από 8 έως 12 κάποιες χρονιές και δεν μένουν τέτοια εποχή χτισμένες μια και παίρνω πολύ λίγο (έως καθόλου!!) μέλι τη χρονιά..
Τώρα θα σου πω οτι και να είχα, δεν φανταζόμουν οτι δεν έπρεπε να τις βάλω μια και είδα μεγάλη προκοπή στο χτίσιμο μόλις έπιασε στη κυψέλη.
Η μετακίνηση ήταν μόνο 3-4 μέτρα ίσα-ίσα να το απομακρύνω λίγο από την πόρτα του κελιού μου μια και εκεί είχα παρατήσει την άδεια κυψέλη..
Τέλος πάντων..ας πάει στο καλό!!

ΧΑΝΙΩΤΗΣ ΚΩΣΤΑΣ είπε...

Αν και άπειρος ακόμα πιστεύω ότι απλά και μόνο η μεταφορά κατά 6 μέτρα έφτανε για να εγκαταλείψουν την κυψέλη,μπορούσες να το μεταφέρεις 30-30 πόντους την ημέρα!Όσον αφορά τα άκτιστα πλαίσια θα διαφωνήσω με τον φίλο beehappy (θα μου τα ψάλει αργότερα). Επιβάλλεται να τους δώσουμε άχτιστα πλαίσια γιατί ο αφεσμός έχει μπεί σε διαδικασία χτισίματος προκειμένου να δημιουργήσει νέα φωλιά.Καλή Ανάσταση σε όλους!!