Τετάρτη, 4 Απριλίου 2007

Τ'αυγά και τα κουλούρια


Από τα πολλά έθιμα που τηρούνται αυτές τις μέρες ευλαβικά, αυτά που πάντα με ενθουσίαζαν, είναι το βάψιμο των κόκκινων αυγών και τα Πασχαλινά κουλουράκια..
Το βράδυ της Μ.Τετάρτης πάντα έπιανε η μάνα μου αυτές τις δουλειές αρχίζοντας από τα αυγά. Την βοήθαγα πάντα στο βάψιμο τρίβοντας τα φρεσκοβαμένα αυγά με λινό πανί βουτηγμένο ελαφρά στο λάδι. Τα κόκκινα αυγά έπαιρναν τότε ένα λαμπρό κόκκινο και γιαλιστερό χρώμα και φάνταζαν σαν ψεύτικα στο πανέρι στημέση του τραπεζιού μας στη μικρή σάλα..
Θυμάμαι την μάνα μου να μου λέει την ιστορία του έθιμου. Την είχα ακούσει τόσες φορές αλλά πάντα μου άρεσε.
Ήταν λέει μια χωριανή με ένα καλάθι γεμάτο αυγά που μόλις είχε πάρει από το κοτέτσι της. Τότε κάποιοι περαστικοί της είπαν την είδηση οτι ο Χριστός αναστήθηκε..Εκείνη δεν τους πίστεψε, λέει, και είπε τότε οτι αν ήταν αλήθεια να δεί τα αυγά της κόκκινα..Τα αυγά έγιναν με μιας κόκκινα και το νέο θαύμα μεταδόθηκε γρήγορα..
Εγώ είχα ακούσει και άλλες ..εκδοχές αλλά η παραπάνω με συγκινούσε τόσο πολύ, που πολλές φορές θυμάμαι έπιανα τον εαυτό μου να κάνει παρόμοιες "ευχές" περιμένοντας το θαύμα..

Τα κουλούρια ήταν το μεγάλο γεγονός της Μ.Πέμπτης. Όλο το σπίτι μύριζε ζυμάρια. Και οταν έρχονταν ψημένα κι' έτοιμα πάντα εύρισκα τρόπο να αρπάξω ένα και να τρέξω έξω, έχοντας ξοπίσω μου την μάνα μου να μου σέρνει τα ..σχολιανά της..
Ξυπνάγαμε πάντα νωρίς κι' επιανε το ζύμωμα γιατί έφιαχνε τόσα κουλούρια που γέμιζαν μια μεγάλη κατάμαυρη "λαμαρίνα" που μας την είχε δώσει ο φούρναρης .. Και καθώς ζύμωνε με δύναμη το ζυμάρι, μούλεγε την χιλιοειπωμένη ιστορία για το πως έμαθε να ζυμώνει..
Ήταν λέει στα δώδεκά της χρόνια όταν για πρώτη φορά την άφησε η μάνα της να ζυμώσει.. Την έδειξε πως θα ζουλάει με δύναμη την ζύμη, πως θα την γυρνά ξανά και
ξανά, πως θα ρίχνει λίγο αλεύρι στο ξύλινο τραπέζι μας για να μην κολλά.. Κι' εκείνη ζύμωνε με όλη της δύναμη για να δείξει την δεξιοσύνη της..
Σύντομα όμως τα χέρια της δεν υπάκουαν πια τόσο καλά, κουράστηκε και ρώτησε την μάνα της για πόσο ακόμη πρέπει να ζυμώνει..
Η γιαγιά μου της είπε τότε.."Μέχρι να ιδρώσει ο κώλο,ς.."..
Κι' εκείνη ζύμωνε, ζύμωνε και κάθε τόσο έβαζε το χέρι της και ..δοκίμαζε να δεί αν ..είχε ιδρώσει ο κώλος της..
Την σταμάτησε η γιαγιά μου όταν πια είχε γεμίσει τον κώλο της ..ζυμάρια!!

5 σχόλια:

asteroid είπε...

Εικόνες πολύ ζωντανές... τόσο, ώστε δεν φαντάζομαι κανέναν να τρώει από αυτά τα κουλούρια!!!
;-))

Axtapos είπε...

Η φωτιά του παλιού ξυλόφουρνου όλα τα φέρνει ..στα ίσα..

asteroid είπε...

:-))

dimitris-r είπε...

Για ρίξε μια ματιά κι εδώ να δεις κάτι:
http://eatthisandthat.blogspot.com/2007/04/blog-post_756.html

Καλή Ανάσταση καπτάνιο!

anadelfos είπε...

Καλημέρα Δημήτρη..
Δεν ξέρω αν το ανοίγεις μέρες πούναι μια και θάχεις στο μαγαζί φούριες τώρα.. Το άνοιξα το λινκ και είδα οτι το βάψιμο με κρεμμυδότσουφλα..
Αυτό που παρατήρησα ήταν οτι τα είχε στη φωτιά 1 και μισή ώρα!!
Κομματάκι ... παραπάνω μου φάνηκε..
Εσύ θα ξέρεις μια και συμφωνείς εκεί, αλλά ρε Δημήτρη το αυγό είναι..αυγό και το καπνιστό είναι καπνιστό..
Τη θυμάσαι την ταινία Βαλεντάϊν;
Φακ ις φακ ..μποτ ις μποτ!!
Καλό Πάσχα!