H τσαμπούνα ταξιδεύει

Θα τον προτιμούσα πιο "λυρικό"! Λες και κάτι του "κρατάει" την λογοτεχνική γλώσσα στην περιγραφή των ταξιδιών του στο Αιγαίο.. Δεν είμαι βέβαια εγώ ο "όλα τα ξέρω"! Λέω αυτό που θα μου άρεσε περισσότερο..

Αλλά και έτσι όπως τον διαβάζω να τα περιγράφει, ταξιδεύω μαζί του στα νησιά μας..
Το πιο πρόσφατο ταξίδι του Γιώργου Πίττα, ήταν στην Άνδρο μαζί με τη μάζωξη των τσαμπουνιέριδων...


Διαβάζοντάς τον στο "Εγκώμιο τσαμπούνας", είναι σαν ν'άκουγα τον Καντενάσο και τον Μπαμπέλη της εικονιζόμενης Μυκονιάτικης ζυγιάς, να ξεφυσάνε την "προβιά" και τον παραπονιάρικο ήχο της τσαμπούνας να σέρνεται μαζί με το μελτέμι στις παραγκεριές!

Ξύλινος μελιτοεξαγωγέας

Στην προσπάθειά μου να βρώ μια σελίδα με μαθήματα για ερασιτέχνες μελισσοκόμους, έπεσα πάνω σε αυτό το e-book: Small sclae beekeeping.
Σε ελεύθερη μετάφραση δικιά μου λοιπόν έγραψα μια παρόμοια σελίδα: Kynigos.Net - Ερασιτέχνης Μελισσοκόμος.
Εκεί κοντά στο τέλος των "μαθημάτων" είχε εικόνες με πρόχειρα σκίτσα από μελισσοκομικά εργαλεία και χρήσιμες κατασκευές. Ανάμεσά τους είχε και ένα σκίτσο του μελιτοεξαγωγέα...
Τον .. ερωτεύτητα και αποφάσισα να τον φιάξω! Όμως επειδή με σίδερα δεν τα καταφέρνω και μια και από ξυλεία άλλο τίποτα τριγύρω μου λόγω δουλειάς, έκανα την κουζουλάδα και τον έφιαξα από κόντρα πλακέ!


Το κουτί - αντί για βαρέλι - μέσα στο οποίο περιστρέφεται ο άξονας είναι από κόντρα πλακέ θαλάσσης, Ο άξονας είναι από μια "βίδα" από ανοξείδωτο ατσάλι από αυτές που πουλάνε τα σιδηρικά. Τον διάλεξα γιατί με διπλά παξιμάδια σφίγγουν όλα τα εξαρτήματα διαδοχικά σε ύψος. Εδράζεται σε μια βάση στο κέντρο του κουτιού αλλά πάνω σε ένα ξύλινο υπερυψωμένο λίγο τάκο που στο κέντρο του έβαλα ένα μικρό ρολεμάν έδρασης (ώσης). Για όσους δεν ξέρουν αυτά τα ρολεμάν τα βάζουν για να δέχονται πλευρικές πιέσεις.


Πάνω στον άξονα στηρίζεται το σύστημα που συγκρατεί τα πλαίσια, δύο μόνο βέβαια αλλά αρκετά για την δική μου "παραγωγή"..Στο πάνω μέρος ο άξονας και πάλι στηρίζεται σε ένα ξύλινο μπράτσο από σκληρό ξύλο (καστανιά) που έχει στο κέντρο του άλλο ένα ρολεμάν ώσης. Έτσι ο άξονας περιστρέφεται πάνω σε δύο ρολεμάν ώσης που αντέχουν φυσικά μεγάλο βάρος και δεν εμποδίζουν - φρενάρουν καθόλου την περιστροφή. Αντίθετα άμα πάρει φόρα... δύσκολα σταματάει!!

Στην αρχή δεν σκέφτηκα για μηχανοκίνηση. Βρήκα ένα πολύ παλιό μεγάλο βολάν - τιμόνι μαντεμένιο - από αυτά που έχουν στα πλοία για "διακόπτες" ροής υγρών. Καταπληκτικό κομμάτι, βαρύ και με μεγάλη αντοχή στη σκουριά. Το στερέωσα στην κορφή με διπλά παξιμάδια και τούδωσα την πρώτη ώθηση! Το σύστημα δούλευε σχεδόν τέλεια και αφού το τελειοποίησα με τις τελευταίες "πινελιές", το μόνο που έμενε ήταν να δοκιμαστεί στην πραγματικότητα..


Ο καιρός περνούσε και αφού μέλι δεν είχα στις κυψέλες, όπως τον κοίταζα μια μέρα, είδα οτι εύκολα θα του έβαζα και μοτέρ! Παράγγειλα λοιπόν σε ένα ξάδερφο ηλεκτρολόγο στον Πειραιά και κείνος μου βρήκε ένα μοτεράκι από ανεμιστήρα αιρ κοντίσιον, το συνέργωσε σύμφωνα με την τέχνη του να δουλεύει με ένα διακοπτάκι και μου τ'όστειλε..
Βρήκα και δυο στροφία για λουρί κίνησης, ένα μεγάλο για τον άξονα και ένα μικρό στο μοτέρ. Τα στερέωσα καλά και ω του θαύματος το σύστημα γυρίζει με αρκετή ταχύτητα και σχεδόν αθόρυβα πάνω στα ρολεμάν...


Εν λειτουργία χωρίς το βολάν

Εν λειτουργία με το βολάν
Το κουτί στηρίζεται σε δύο [Π ] ξύλινα και είναι υπερυψωμένο τόσο όσο να χωράνε από κάτω από την έξοδο (με βανάκι!) τα δοχεία συλλογής... Οι ποσότητες φυσικά μελιού είναι ανάλογες των ικανοτήτων μου και δεν πρόκειται ποτέ να ... αυξηθούν, άρα φτάνει!

Η ώρα για ζυμάρια..

Ζαχαροζύμαρο είδα "ζωντανά" για πρώτη φορά την περασμένη βδομάδα. Με λυπήθηκε ο Μάρκος και μούστειλε μια σακουλάρα από το ζυμάρι του, να δω, να ξεστραβωθώ! Είναι μάστορας ο Μάρκος, το έκανε τόσο νόστιμο που παρά λίγο να το πλακώσω εγώ .. μετά από την δοκιμή. Αν δεν με κατσάδιαζε η κυρά θα τ'όχα παίξει. Φχαριστώ και από δω Μάρκο!

Η αλήθεια είναι οτι δεν τα καταφέρνω και τόσο καλά με τα μελίσσια. Τώρα θα μου πείτε γιατί επιμένω.. Ε .. έτσι γουστάρω! Μου αρέσει να πηγαίνω εκεί κοντά τους, να τις βλέπω να μπαινοβγαίνουν.. Το λέω και δεν ντρέπομαι καθόλου! Σιχαίνομαι τις λεγόμενες "επιθεωρήσεις"! Ξέρω οτι το άνοιγμα της κυψέλης είναι ολη η πεμπτουσία της μελισσοκομίας, αλλά εμένα αυτό το ρητό δεν μου λέει τίποτα.. Είμαι ερασιτέχνης και μάλιστα από τους χειρότερους...

Τέλος πάντων τα 8 μελισσάκια μου τα κουτσοκατάφεραν και φέτος, αν και οι τροφές εδώ στο νησί μας είναι καλές μόνο για τους ... τουρίστες! Δεν τα άνοιξα όλο τον Σεπτέμβρη, και το αποδωσίδι του Μάρκου με έβαλε στη μπρίζα!

Άνοιξα πρώτα το πολύ μικράκι που ήλθε μοναχό του και μπήκε σε μια άδεια (παγίδα) τις μέρες του Πάσχα. Αυτό δεν έλεγε να πάρει τ'απάνω του όλο το καλοκαίρι. Του έβαλα λοιπόν στη μια του άκρη ένα κουτί από κόντρα πλακέ που έχω φιάξει στις διαστάσεις 3 πλαισίων μαζί. Το κουτί γεμίζει όλο τον κενό χώρο, κραταει την ζέστη και το κρύο και στην περίπτωση που κάτι συμβεί [!] και αρχίζουν να χτίζουν τρελλά, τις κρατάει στα πλαίσια ή στο... ταβάνι!


Μόλις άφησα το κομμάτι με το ζυμάρι πανω στα πλαίσια και πριν ακόμη βγάλω το νάϋλον, τσουπ και η πρώτη κάθησε πάνω στο κομματάκι που έπεσε δίπλα και άρχισε τη μάσα!!

Συνέχισα μετά στο διπλανό που είναι και διόρωφο!! Και να η έκπληξη! Έχει μέλια πάνω και όπως διαπίστωσα, έχει και στον κάτω όροφο που είναι γεμάτος πληθυσμό!! Αποφάσισα λοιπόν να πάρω δύο πλαίσια μέλι! Αυτός θα είναι για μένα ο πρώτος και μοναδικός φετεινός "τρύγος" από αυτό.. Πήρα συνολικά άλλα 5 ή 6 πλαίσια, δεν θυμάμαι, από τα άλλα δυό διόρωφα τον Ιούλιο. Τα δύο πλαίσια μεταφέρθηκαν με τιμές στην αποθήκη στο χωριό και στο επόμενο ποστ θα σας δείξω τι πάει να πει ερασιτέχνης μελισσοκόμος!
Μελιτοεξαγωγέας ξύλινος εν δράσει!


Όλα τα υπόλοιπα ήσαν από απογοήτευση έως αδιαφορία! Μέλι πολύ λίγο σε δυο-τρία πλαίσια. Ετσι κλείστηκαν με την προσθήκη γενναίων κομματιών Παριανό φαγητό και με την ελπίδα οτι θα γεννήσουν οι μάννες.. νάχουν λίγο πληθυσμό να βγάλουν τον χειμώνα..

Συγνώμη... λάθος!

Πριν μια βδομάδα έβρεξε!
Το πρωτοβρόχι... Είχε όρεξη και έριχνε ένα ψιλό συνέχεια πάνω από 5 ώρες..
Βράχηκε η γης και έβγαλε από τα σωθικά της όλα τ' απωθημένα της ξερασιάς του καλοκαιριού..

Βγήκαν οι χουχουλιοί και πίσω τους οι χουλιολόοι... Μυστήρια ράτσα κι' αυτοί.. Ξεμπροβάλουν από το χώμα μετά την πρώτη βροχή, σφιχταγκαλιαζόνται δυό-δυό και τρείς-τρείς για λίγες ώρες και μετά ξαναβουτάνε μέσα της, στο άγνωστο, μένοντας εκεί για μήνες έως το επόμενο πρωτοβρόχι, την άλλη χρονιά!

Μοσχοβόλησε ο τόπος! Η μυστήρια οσμή της βρεμένης γης απλώθηκε και συνεπήρε όλα τα ζωντανά..Τα δέντρα αναχέντρωσαν και μερικά σαν την κακόμοιρη τη δαμασκινιά μου... λάθεψαν και πέταξαν νέα φύλλα και άσπρα μικρά άνθη!


Που πας μωρέ άμυαλη μες το χινόπωρο να στολιστείς σαν νυφούλα;